អ្វីដែលគេមិនប្រាប់អំពីការស៊ុតឲ្យខ្លាំង
ការស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមិនមែនពឹងលើសាច់ដុំជើងតែមួយទេ ប៉ុន្តែពឹងលើការរួមបញ្ចូលរវាងជំហរ ការរត់ចូល បាតជើងគាំទ្រ ចំណុចប៉ះបាល់ និងការបង្វិលត្រគាក។ សម្រាប់កីឡាករនៅកម្ពុជា ឬតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ការហ្វឹកហាត់ ៣–...
អ្វីដែលគេមិនប្រាប់អំពីការស៊ុតឲ្យខ្លាំង
ការស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមិនមែនពឹងលើសាច់ដុំជើងតែមួយទេ ប៉ុន្តែពឹងលើការរួមបញ្ចូលរវាងជំហរ ការរត់ចូល បាតជើងគាំទ្រ ចំណុចប៉ះបាល់ និងការបង្វិលត្រគាក។ សម្រាប់កីឡាករនៅកម្ពុជា ឬតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ការហ្វឹកហាត់ ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយប្រើបាល់ទំហំ ៥ និងចម្ងាយ ១០–២០ ម៉ែត្រ អាចបង្កើនគុណភាពការស៊ុតបានច្បាស់ជាងការទាត់ខ្លាំងដោយគ្មានបច្ចេកទេស។ ការស៊ុតដោយខ្នងជើងនៅកណ្ដាលបាល់ផ្តល់ល្បឿន ខណៈការប៉ះផ្នែកខាងលើធ្វើឲ្យបាល់ធ្លាក់លឿន និងការប៉ះខាងស្ដាំឬឆ្វេងបង្កើតការបង្វិល។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងច្បាប់ប្រកួតរបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ កំណត់បាល់ទំហំ ៥ សម្រាប់កម្រិតមនុស្សពេញវ័យ។ ចំណុចអនុវត្តសំខាន់បំផុតគឺហ្វឹកហាត់លំដាប់ចលនា មិនមែនបន្ថែមកម្លាំងដោយបង្ខំជង្គង់ទេ។
ចង់ចាប់ផ្តើមពីមូលដ្ឋានដែលមិនធ្វើឲ្យខាតពេលមែនទេ? សូមមើលការណែនាំខាងក្រោម។
តើមុនឆ្នាំ ២០២៥ ការស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងត្រូវធ្វើយ៉ាងដូចម្តេច?
មុនឆ្នាំ ២០២៥ ការស៊ុតឲ្យខ្លាំងត្រូវបានបង្រៀនជាចម្បងតាមរយៈការរត់ចូល បោះទម្ងន់ទៅជើងគាំទ្រ និងប៉ះបាល់ដោយខ្នងជើងនៅកណ្ដាលបាល់។ គោលដៅសំខាន់គឺឲ្យរាងកាយនៅពីលើបាល់ បិទកជើង និងបន្តចលនាជើងទៅមុខបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់។ វិធីនេះនៅតែត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែការស៊ុតខ្លាំងដែលមានប្រសិទ្ធភាពត្រូវការការគ្រប់គ្រងទិសដៅ និងសមតុល្យជាមួយគ្នា។
កំហុសដែលឃើញញឹកញាប់គឺរត់ចូលលឿនពេក បោះជើងគាំទ្រឆ្ងាយពីបាល់ ឬទាត់ដោយម្រាមជើង។ ប្រសិនបើជើងគាំទ្រនៅចម្ងាយលើសប្រហែល ២០ សង់ទីម៉ែត្រ ពីបាល់ រាងកាយនឹងបាត់សមតុល្យ ហើយកម្លាំងនឹងបែកទៅទិសផ្សេង។ កីឡាករគួរដាក់ជើងគាំទ្រទៅខាងបាល់ប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ ដោយម្រាមជើងចង្អុលទៅគោលដៅ។ ការសិក្សាបច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី ក៏ផ្តោតលើការបញ្ជូនកម្លាំងពីត្រគាកទៅជង្គង់ និងកជើង មិនមែនពឹងលើកំភួនជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ដូច្នេះ កុំចាប់ផ្តើមពីការទាត់ពេញកម្លាំង។ ចាប់ផ្តើមពីចលនាត្រឹមត្រូវសិន បន្ទាប់មកទើបបន្ថែមល្បឿន។
ចំណុចមូលដ្ឋានដែលត្រូវពិនិត្យមានដូចខាងក្រោម៖
- រត់ចូលជាមុំប្រហែល ៣០–៤៥ ដឺក្រេ។
- ដាក់ជើងគាំទ្រជាប់នឹងបាល់ និងចង្អុលទៅគោលដៅ។
- បិទកជើងជាប់ មិនឲ្យបាតជើងរលុង។
- ប៉ះបាល់ដោយខ្នងជើងនៅតំបន់ខ្សែកណ្តាល។
- បន្តជើងទៅមុខ ហើយរក្សាខ្លួនឲ្យមានសមតុល្យ។
មូលដ្ឋានបច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម
តើហេតុអ្វីបានជាកម្លាំងមិនបង្កើន ទោះបីទាត់ខ្លាំង?
ចម្លើយខ្លីគឺ កម្លាំងត្រូវបានបាត់បង់នៅពេលលំដាប់ចលនាមិនត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើត្រគាកមិនបង្វិល កជើងមិនរឹង ឬជើងគាំទ្របែរខុសទិស បាល់នឹងមិនទទួលថាមពលពេញទេ ទោះបីកីឡាករប្រើកម្លាំងសាច់ដុំខ្លាំងក៏ដោយ។ ការថតវីដេអូពីចំហៀងដោយទូរសព្ទអាចជួយរកកំហុសទាំងនេះបាន។
ការស៊ុតខ្លាំងគឺជាបញ្ហានៃការផ្ទេរថាមពល។ រាងកាយត្រូវធ្វើការតាមលំដាប់៖ ជើងរត់ចូល បង្វិលត្រគាក បត់ជង្គង់ បញ្ចេញកំភួនជើង ហើយបិទកជើងនៅពេលប៉ះបាល់។ ប្រសិនបើបញ្ចេញកំភួនជើងមុនពេលត្រគាកបង្វិល កម្លាំងនឹងមកពីជង្គង់តែមួយ ហើយងាយបង្ករបួស។ សាកល្បងហ្វឹកហាត់ដោយដាក់បាល់នៅចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ ពីគោលដៅ ហើយស៊ុតត្រឹម ៦០ ភាគរយនៃកម្លាំងជាមុន។ បើបាល់ហោះត្រង់ និងជើងមិនឈឺ ទើបបង្កើនទៅ ៧៥ និង ៩០ ភាគរយ។ វិធីនេះអាចវាស់ការរីកចម្រើនបានជាក់ស្តែងជាងការសួរថា “តើទាត់ខ្លាំងឬនៅ?”។ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹកអាចភ្ជាប់ការវិភាគចលនានេះជាមួយស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមក្នុងការប្រកួតធំៗ។
តើឆ្នាំ ២០២៦ បានផ្លាស់ប្តូររបៀបហ្វឹកហាត់ការស៊ុតដែរឬទេ?
ឆ្នាំ ២០២៦ មិនបានប្តូរច្បាប់មូលដ្ឋាននៃការស៊ុតទេ ប៉ុន្តែការហ្វឹកហាត់ទំនើបផ្តោតលើវីដេអូ វាស់មុំបាល់ និងការគ្រប់គ្រងបន្ទុករាងកាយ។ កីឡាករមិនគួរវាស់ភាពជោគជ័យតែតាមអារម្មណ៍ថាទាត់ខ្លាំងឡើយ។ ត្រូវវាស់ចំនួនបាល់ចូលគោលដៅ ពេលវេលាបញ្ចេញជើង និងភាពត្រឹមត្រូវពីចម្ងាយជាក់លាក់។
ការប្រើទូរសព្ទថតក្នុងល្បឿនយឺតអាចបង្ហាញចំណុចដែលភ្នែកមើលមិនទាន់។ ដាក់កាមេរ៉ានៅចំហៀងមួយ និងពីខាងមុខមួយ ដើម្បីពិនិត្យថា ជើងគាំទ្រដាក់នៅកន្លែងត្រឹមត្រូវឬអត់ កជើងនៅតែរឹងឬអត់ និងដងខ្លួនផ្អៀងខ្លាំងពេកឬអត់។ ចំណុចជាក់ស្តែងមួយដែលមនុស្សជាច្រើនមិនសូវនិយាយគឺ ប្រសិនបើកីឡាករស៊ុត ២០ ដងក្នុងមួយសេតដោយកម្លាំងពេញ នោះគុណភាពជើងនៅ ៥ ដងចុងក្រោយនឹងធ្លាក់ចុះយ៉ាងច្រើន ព្រោះសាច់ដុំចាប់ផ្តើមអស់កម្លាំង។ សម្រាប់ហ្វឹកហាត់បច្ចេកទេស គួរបែងចែកជា ៤ សេត សេតនីមួយៗ ៥ ដង និងសម្រាក ៦០–៩០ វិនាទី។ នេះជាវិធីសាមញ្ញ ប៉ុន្តែមានប្រយោជន៍ជាងការទាត់ជាប់ៗគ្នាដោយគ្មានផែនការ។
តាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការអភិវឌ្ឍកីឡាករត្រូវភ្ជាប់បច្ចេកទេស កាយសម្បទា និងការសម្រេចចិត្ត។ ឯកសារបណ្តុះបណ្តាលមួយរបស់សហព័ន្ធបានសង្កត់ថា៖ «គុណភាពនៃការសម្រេចចិត្ត មានសារៈសំខាន់ដូចគុណភាពនៃការប៉ះបាល់»។ ន័យគឺ ការស៊ុតខ្លាំងតែទៅលើអ្នកចាំទី មិនមែនជាការស៊ុតល្អទេ។ ត្រូវមើលទីតាំងអ្នកចាំទី មុំគោលដៅ និងសម្ពាធពីខ្សែការពារផង។
សូមអនុវត្តវដ្តហ្វឹកហាត់ឆ្នាំ ២០២៦ ដូចនេះ៖
- ថ្ងៃទីមួយ៖ ជំហរ កជើង និងការប៉ះបាល់។
- ថ្ងៃទីពីរ៖ កម្លាំងជើង ត្រគាក និងស្នូលរាងកាយ។
- ថ្ងៃទីបី៖ ស៊ុតក្រោមសម្ពាធ និងប្តូរទិសដៅ។
- ថ្ងៃទីបួន៖ សម្រាក ឬហ្វឹកហាត់ស្រាលរយៈពេល ២០ នាទី។
ចង់ឃើញការវិភាគទាក់ទងនឹងការប្រកួត និងរបៀបកីឡាករល្បីៗបង្កើតឱកាសស៊ុតមែនទេ? សូមអានបន្ថែមនៅទីនេះ។
តើការផ្លាស់ប្តូរនេះមានន័យអ្វីសម្រាប់កីឡាករ?
ការផ្លាស់ប្តូរធំបំផុតសម្រាប់កីឡាករគឺ ត្រូវរៀនស៊ុតតាមស្ថានភាព មិនមែនរៀនតែទាត់ឲ្យខ្លាំងទេ។ ការស៊ុតពីចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រត្រូវការបច្ចេកទេសខុសពីការបាញ់នៅជិតប្រអប់ពិន័យ។ ពេលមានខ្សែការពារនៅមុខ ការបាញ់ទាបទៅជ្រុងឆ្ងាយអាចមានប្រសិទ្ធភាពជាងការទាត់ខ្ពស់ពេញកម្លាំង។ ពេលអ្នកចាំទីឈរខ្ពស់ ការប៉ះក្រោមបាល់បន្តិចអាចបង្កើតបាល់កោងឆ្លងក្បាលបាន ប៉ុន្តែវាត្រូវការការគ្រប់គ្រងខ្លាំង។
ចំណុចដែលកីឡាករជាច្រើនមិនយល់គឺ ល្បឿនបាល់ និងភាពត្រឹមត្រូវតែងមានការដោះដូរ។ បាល់លឿនបំផុតមិនចាំបាច់ជាបាល់ដែលគ្រោះថ្នាក់បំផុតទេ ប្រសិនបើវាហោះចំកណ្ដាលអ្នកចាំទី។ សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់ អាចកំណត់គោលដៅចំនួន ៤ នៅជ្រុងទាំងអស់នៃទី ដោយរក្សាចម្ងាយ ១៦–២០ ម៉ែត្រ ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ។ ប្រសិនបើបាល់ចូលគោលដៅតិចជាង ៦ ក្នុង ១០ ដង កុំបន្ថែមកម្លាំងទេ។ ត្រឡប់ទៅកែជើងគាំទ្រ និងចំណុចប៉ះជាមុន។ នេះជាគែមប្រតិបត្តិការដែលមិនសូវមានអត្ថបទទូទៅនិយាយ៖ ភាពត្រឹមត្រូវក្រោម ៦០ ភាគរយធ្វើឲ្យការបង្កើនកម្លាំងគ្មានប្រយោជន៍ក្នុងការប្រកួតជាក់ស្តែង។
លំហាត់បង្កើនកម្លាំងជើងសម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់
លើសពីនេះ កីឡាករត្រូវជ្រើសស្បែកជើងឲ្យត្រូវទីលាន។ ស្បែកជើងបាតក្រឡាច្រើនសមស្របសម្រាប់ស្មៅសិប្បនិម្មិត ខណៈបាតដែកវែងសមស្របសម្រាប់ស្មៅធម្មជាតិទន់។ ប្រើបាតខុសអាចធ្វើឲ្យបាត់សមតុល្យនៅពេលបង្វិល និងបង្កើនសម្ពាធលើជង្គង់។ អ្នកក៏មិនគួរមើលរំលងការកម្តៅសាច់ដុំ ១០–១៥ នាទី ដោយរួមមានការរត់ស្រាល ការបង្វិលត្រគាក និងការបត់ជង្គង់។ សមាគមវេជ្ជសាស្ត្រកីឡាអឺរ៉ុប ណែនាំឲ្យកីឡាករបង្កើនបន្ទុកជាបន្តបន្ទាប់ និងបញ្ឈប់នៅពេលមានការឈឺចាប់មុតស្រួច។ កម្លាំងមិនមានតម្លៃទេ ប្រសិនបើវាបញ្ចប់ដោយរបួស។
តើឥឡូវនេះគួរអនុវត្តវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងយ៉ាងដូចម្តេច?
ឥឡូវនេះ វិធីល្អបំផុតគឺបែងចែកការហ្វឹកហាត់ជា ៣ ផ្នែក៖ បច្ចេកទេស កម្លាំង និងការសម្រេចចិត្ត។ ចាប់ផ្តើមដោយបាល់ឈប់ស្ងៀម បន្តទៅបាល់កំពុងរត់ ហើយចុងក្រោយទើបស៊ុតក្រោមសម្ពាធពីមិត្តរួមក្រុម ឬខ្សែការពារ។ លំដាប់នេះធ្វើឲ្យខួរក្បាលរៀនចលនាបានត្រឹមត្រូវ មុនពេលបន្ថែមភាពលំបាក។
សម្រាប់សេតមួយដែលអាចធ្វើនៅទីលានតូច មានដូចខាងក្រោម៖
- ស៊ុតដោយខ្នងជើង ១០ ដង ពីចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ។
- ស៊ុតបាល់កំពុងរមៀល ១០ ដង ពីចម្ងាយ ១២ ម៉ែត្រ។
- រត់ចូលពីមុំ ៣០ ដឺក្រេ ហើយស៊ុតទៅជ្រុងឆ្ងាយ ៨ ដង។
- ទទួលបាល់ពីមិត្តរួមក្រុម បង្វិលខ្លួន និងស៊ុតក្នុងរយៈពេល ៣ វិនាទី។
- សាកល្បងស៊ុតដោយជើងខ្សោយ ១០ ដង ដោយផ្តោតលើទិសដៅ មិនមែនកម្លាំង។
រាល់សេតត្រូវសម្រាកប្រហែល ១ នាទី ហើយផឹកទឹកតាមតម្រូវការ។ បើកីឡាករមានអារម្មណ៍ថាជង្គង់ ឬកជើងឈឺ សូមបញ្ឈប់ការហ្វឹកហាត់ និងពិនិត្យជាមួយអ្នកជំនាញ។ កុំចម្លងការហ្វឹកហាត់របស់កីឡាករ ដូចជា គ្រីស្ទៀណូ រ៉ូណាល់ដូ ឬ អ៊ែរលីង ហាលែន ទាំងស្រុង ព្រោះអាយុ បន្ទុកប្រកួត និងសមត្ថភាពរាងកាយរបស់ពួកគេខុសពីអ្នក។ មើលការប្រកួតរបស់ FIFA World Cup ២០២៦ ដើម្បីសិក្សាការរត់ចូល និងការជ្រើសគោលដៅ ប៉ុន្តែយកគោលការណ៍មកសម្រប មិនមែនយកចំនួនលំហាត់មកចម្លង។
ទស្សនៈគ្រូបង្វឹកមានមាតិកាអំពីការទស្សន៍ទាយប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ។ ប៉ុន្តែការទស្សន៍ទាយមិនអាចជំនួសការហ្វឹកហាត់បានទេ ហើយការចូលរួមលេងហ្គេមព្យាករណ៍ឬសកម្មភាពភ្នាល់គួរធ្វើដោយមានកំណត់ និងគោរពច្បាប់ក្នុងតំបន់។
ចង់យកផែនការហ្វឹកហាត់នេះទៅរៀបចំជាកាលវិភាគផ្ទាល់ខ្លួនមែនទេ? ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយខ្លី ហើយបង្កើនបន្តិចម្តងៗ។
តើអាចទាយអ្វីខ្លះសម្រាប់ត្រីមាសបន្ទាប់?
ក្នុងត្រីមាសបន្ទាប់ ការហ្វឹកហាត់ការស៊ុតនឹងផ្តោតលើទិន្នន័យផ្ទាល់ខ្លួន ការស៊ុតក្រោមសម្ពាធ និងការប្រើជើងទាំងពីរ។ កីឡាករដែលកត់ត្រាចំនួនស៊ុតចូលគោលដៅ ចម្ងាយ និងប្រភេទបាល់ នឹងដឹងច្បាស់ថាត្រូវកែអ្វី។ កីឡាករដែលគ្រាន់តែចាំអារម្មណ៍ថា “ថ្ងៃនេះទាត់ល្អ” នឹងពិបាកវាស់ការរីកចម្រើន។
ការព្យាករណ៍សំខាន់ៗមានបី៖
- ការវិភាគវីដេអូនឹងក្លាយជារឿងធម្មតា៖ ទូរសព្ទមួយ និងកម្មវិធីកាត់វីដេអូសាមញ្ញគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពិនិត្យជំហរ កជើង និងបន្តចលនា។ មិនចាំបាច់ទិញឧបករណ៍ថ្លៃទេ។
- ភាពត្រឹមត្រូវនឹងឈ្នះកម្លាំងសុទ្ធ៖ គ្រូបង្វឹកនឹងវាស់បាល់ចូលតំបន់គោលដៅ និងការសម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេលខ្លី មិនមែនវាស់តែភាពលឿននៃបាល់។
- ការគ្រប់គ្រងបន្ទុកនឹងសំខាន់ជាងមុន៖ ការស៊ុត ៥០ ដងដោយគុណភាពទាប មិនល្អជាងស៊ុត ២៥ ដងដោយបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ និងសម្រាកគ្រប់គ្រាន់ទេ។
សរុបមក វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងចាប់ផ្តើមពីការដាក់ជើងគាំទ្រត្រឹមត្រូវ បិទកជើង បង្វិលត្រគាក និងបន្តជើងទៅមុខ។ បន្ទាប់មក ត្រូវហ្វឹកហាត់ដោយចម្ងាយជាក់លាក់ កត់ត្រាលទ្ធផល និងបង្កើនកម្លាំងតែពេលភាពត្រឹមត្រូវនៅតែមាន។ បើចង់កែឲ្យលឿន សូមថតវីដេអូពីពីរមុំ ហើយពិនិត្យចលនាបន្ទាប់ពីរាល់សេត មិនមែនរង់ចាំដល់ចប់ខែទេ។ និយាយឲ្យខ្លី កុំប្រកួតជាមួយកម្លាំងរបស់អ្នកដទៃ។ ប្រកួតជាមួយចំនួនបាល់ចូលគោលដៅរបស់ខ្លួនកាលពីសប្តាហ៍មុន—វិធីនេះមានហេតុផល ហើយមានប្រសិទ្ធភាពជាងការទាត់បែបស្មានៗ។
សូមបន្តអានមាតិកាវិភាគបាល់ទាត់ និងយុទ្ធសាស្ត្រប្រកួតពី ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក។
សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ប្រើលំដាប់ចលនាត្រឹមត្រូវ ដើម្បីផ្ទេរកម្លាំងពីរាងកាយទៅបាល់បានច្រើន និងមានទិសដៅ។ កីឡាករត្រូវរត់ចូលក្នុងមុំសមស្រប ដាក់ជើងគាំទ្រជិតបាល់ បិទកជើង និងប៉ះបាល់ដោយខ្នងជើង។ ការទាត់ខ្លាំងដោយម្រាមជើង ឬរាងកាយបាត់សមតុល្យ មិនមែនជាបច្ចេកទេសល្អទេ។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ ហើយបង្កើនចម្ងាយនៅពេលបាល់នៅតែហោះត្រង់។
សំណួរ៖ តើគួរហ្វឹកហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ គួរហ្វឹកហាត់ការស៊ុតពី ៣ ទៅ ៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមានថ្ងៃសម្រាករវាងសម័យធ្ងន់។ សម័យមួយអាចមាន ២០–៤០ នាទី និងស៊ុតបច្ចេកទេសប្រហែល ២០–៤០ ដងដែលមានគុណភាព។ កុំស៊ុតពេញកម្លាំង ៥០ ដងជាប់គ្នា ព្រោះភាពត្រឹមត្រូវនឹងធ្លាក់ ហើយសម្ពាធលើជង្គង់កើនឡើង។ បែងចែកជា ៤ សេត និងសម្រាក ៦០–៩០ វិនាទី គឺងាយគ្រប់គ្រងជាង។
សំណួរ៖ តើស៊ុតដោយខ្នងជើង ឬម្រាមជើងមួយណាខ្លាំងជាង?
ចម្លើយ៖ ស៊ុតដោយខ្នងជើងជាទូទៅផ្តល់ល្បឿន និងភាពគ្រប់គ្រងល្អជាងសម្រាប់ការស៊ុតពីចម្ងាយ។ ការទាត់ដោយម្រាមជើងអាចបញ្ចេញបាល់លឿននៅចម្ងាយជិត ប៉ុន្តែទិសដៅមិនស្ថិតស្ថេរ និងអាចបង្កសម្ពាធលើម្រាមជើង។ ប្រសិនបើចង់ស៊ុតពី ១៦–២០ ម៉ែត្រ សូមប្រើខ្នងជើង បិទកជើង និងប៉ះតំបន់កណ្ដាលបាល់។ ម្រាមជើងគួរប្រើតែក្នុងស្ថានភាពប្រញាប់ ឬកន្លែងចង្អៀត។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ហោះឡើងខ្ពស់ជាងគោលដៅ?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺជើងគាំទ្រនៅពីក្រោយបាល់ ឬចំណុចប៉ះស្ថិតនៅក្រោមបាល់ពេក។ ដាក់ជើងគាំទ្រជិតបាល់ប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយផ្អៀងដងខ្លួនបន្តិចទៅមុខនៅពេលប៉ះ។ ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់ទាប ត្រូវប៉ះកណ្ដាលបាល់ និងបន្តជើងទៅមុខ មិនមែនលើកទ្រូងឡើងក្រោយទេ។ ហ្វឹកហាត់បាល់ទាបទៅជ្រុងពីចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ មុននឹងប្តូរទៅការស៊ុតកោង។
សំណួរ៖ តើការស៊ុតខ្លាំងដោយជើងខ្សោយអាចរៀនបានទេ?
ចម្លើយ៖ អាចរៀនបាន ប្រសិនបើហ្វឹកហាត់ជាបន្តបន្ទាប់ និងកាត់បន្ថយចម្ងាយនៅដំណាក់កាលដំបូង។ ចាប់ផ្តើមបញ្ជូនបាល់ និងស៊ុតស្រាលដោយជើងខ្សោយ ១០ ដងក្នុងមួយសេត ពីចម្ងាយ ៦–៨ ម៉ែត្រ។ នៅពេលបាល់ចូលតំបន់គោលដៅបានយ៉ាងហោចណាស់ ៦ ក្នុង ១០ ដង ទើបបង្កើនចម្ងាយ ឬកម្លាំង។ កុំរំពឹងថាជើងខ្សោយនឹងមានកម្លាំងដូចជើងខ្លាំងក្នុងរយៈពេលពីរបីថ្ងៃ។
សំណួរ៖ តើត្រូវចំណាយថវិកាប៉ុន្មានដើម្បីហ្វឹកហាត់ការស៊ុត?
ចម្លើយ៖ ការហ្វឹកហាត់មូលដ្ឋានអាចចាប់ផ្តើមដោយបាល់ទំហំ ៥ គោលដៅតូច និងទូរសព្ទសម្រាប់ថតវីដេអូ ដោយមិនចាំបាច់មានឧបករណ៍ថ្លៃ។ អ្វីដែលសំខាន់គឺទីលានមានសុវត្ថិភាព ស្បែកជើងសមស្រប និងពេលវេលាហ្វឹកហាត់ទៀងទាត់។ ប្រសិនបើទិញស្បែកជើង ត្រូវពិនិត្យប្រភេទបាតឲ្យត្រូវនឹងស្មៅធម្មជាតិ ស្មៅសិប្បនិម្មិត ឬទីលានរឹង។ កុំចំណាយលើឧបករណ៍វាស់ល្បឿន មុនពេលបច្ចេកទេសមូលដ្ឋានមានស្ថិរភាព។
សំណួរ៖ តើគួរធ្វើអ្វីនៅពេលជង្គង់ឬកជើងឈឺ?
ចម្លើយ៖ ត្រូវបញ្ឈប់ការស៊ុតខ្លាំងភ្លាមៗ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់មុតស្រួច ហើម ឬឈឺជាប់បន្ទាប់ពីសម្រាក។ កុំបន្តហ្វឹកហាត់ដោយសង្ឃឹមថាការឈឺនឹងបាត់ដោយខ្លួនឯង ព្រោះវាអាចធ្វើឲ្យរបួសធ្ងន់ឡើង។ សម្រាក ដាក់ត្រជាក់តាមសមរម្យ និងពិគ្រោះជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិតកីឡា ឬអ្នកព្យាបាលកាយសម្បទា ប្រសិនបើអាការៈបន្តលើស ២៤–៤៨ ម៉ោង។ ការកម្តៅសាច់ដុំ ១០–១៥ នាទី និងការបង្កើនបន្ទុកយឺតៗ ជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យ ប៉ុន្តែមិនអាចជំនួសការពិនិត្យជំនាញបានទេ។